Przedszkole Miejskie nr 19
im. Jana Brzechwy
w Gorzowie Wlkp.
 
jesteś tu: strona główna    dojrzałość szkolna
szukaj:
Powiadom znajomego
Jeżeli znasz kogoś, kogo może zainteresować ta strona, powiadom go o niej.

Twoje imię/nazwisko/pseudonim



Adres e-mail znajomego



 
 

Dojrzałość szkolna

  Dojrzałością szkolną nazywamy to wszystko,  co wiąże się z właściwościami dziecka niezbędnymi dla realizacji zadań stawianych mu przez szkołę. Sam wiek dziecka nie decyduje o jego gotowości do pokonania progu szkolnego. Wychowanie przedszkolne pozwala jednak na wzrost możliwości dzieci w zakresie osiągnięcia dojrzałości szkolnej.

Jak wynika z badań, gotowość szkolna uwarunkowana jest nie tylko poprzez dojrzewanie, ale także przez czynniki zewnętrzne, środowiskowe   (przedszkole, najbliższa rodzina). Istotne wydaje się również stymulowanie rozwoju dziecka dla osiągnięcia jak najlepszego przygotowania do podjęcia obowiązku szkolnego. 

Początki kariery szkolnej, w każdym indywidualnym przypadku  są uzależnione od wielu czynników:
  • zainteresowania szkołą i chęci uczenia się,
  • poziomu rozwoju dziecka,
  • ogólnego zasobu wiedzy,
  •  nabytych umiejętności,
  • wiary dziecka we własne siły,
  • dojrzałości emocjonalnej,
  • umiejętności komunikacji językowej,
  • wyobraźni,
  • poziomu rozumienia i umiejętności rozwiązywania problemów,
  • sprawności manualnej,
  •  samodzielności w myśleniu i działaniu,
  • motywacji do aktywności poznawczej,
  • gotowości do podjęcia nauki czytania i pisania,
  • odpowiedniego przygotowania do rozpoczęcia nauki matematyki. 

Niewątpliwie bardzo wiele zależy też od poziomu wrażliwości szkoły na dziecko i jego problemy, oraz od stosunku nauczyciela względem adoptujących się do nowego środowiska "pierwszaków".

W przedszkolu dziecko opanowuje początkowe umiejętności czytania, przygotowuje się do nauki pisania, zaznajamia się z wybranymi pojęciami matematycznymi, uczestniczy w zajęciach muzycznych, plastyczno - technicznych i ruchowych, by pod koniec wieku przedszkolnego stać się dojrzałym do podjęcia nauki w szkole.

Przygotowanie dziecka do szkoły, to o wiele więcej niż nauczenie go czytania czy liczenia. Polega ono na wytworzeniu umiejętności, przyzwyczajeń oraz cech charakteru, które będą przydatne w szkole. Istotny jest tutaj wszechstronny rozwój osobowości, zarówno pod względem fizycznym, umysłowym, zdrowotnym, a także społeczno - emocjonalnym. 

ROZWÓJ  FIZYCZNY: 
 
Im większa sprawność fizyczna, tym mniejszy wysiłek dziecko wkłada w wykonywanie różnycch czynności, np.:
  •  siedzenie w ławce,
  • droga do szkoły,
  •  pisanie,
  • rysowanie,
  • wycinanie,
  •  oraz wszelki wysiłek fizyczny.
Ogólna sprawność ruchowa oraz koordynacja wzrokowo-ruchowa jest przydatna w wykonywaniu różnorodnych czynności, takich jak:
  •  działalność plastyczno - konstrukcyjna,
  • samoobsługa,
  •  pełnienie obowiązku dyżurnego,
  •  pisanie i rysowanie,
  •  a także zabawa.

W sferze rozwoju fizycznego dziecko powinno być sprawne ruchowo, sprawne manualnie, mieć ukończony proces lateralizacji, poziom koordynacji wzrokowo ruchowej i poziom percepcji wzrokowej  co najmniej na poziomie wieku. Winno też posiadać odporność na zmęczenie oraz na choroby. W razie wątpliwości należy udać się do psychologa, celem przebadania i zdiagnozowania  stopnia prawidłowości funkcjonowania wzroku i słuchu  (b. częste problemy z trzecim migdałem). 

ZDROWIE  DZIECKA 

  1. Wartościowe posiłki dziecka powinny być bogate w: białko, węglowodany, tłuszcze, sole     mineralne, witaminy.
  2. Istotny jest też racjonalny rozkład dnia, zapewniający dziecku odpowiednią ilość snu ( ok.11-12 godzin na dobę).
  3. Nie zapominamy również o utrwalaniu nawyków higienicznych ( kąpiel, mycie zębów, mycie       rąk przed jedzeniem oraz każdorazowo po skorzystaniu z toalety i zawsze kiedy są brudne).Ważne jest aby dziecko rozumiało dlaczego konieczne jest wykonywanie w/w zabiegów  higienicznych, oraz jakie mogą być następstwa i negatywne skutki ich zaniedbania. W myśl hasła   "W zdrowym ciele zdrowy duch", pamiętamy także o rozwoju ruchowym dziecka. 

ROZWÓJ  UMYSŁOWY 

Nabyte w wieku przedszkolnym wiadomości, doświadczenia oraz spostrzeżenia stają się podstawą do rozwoju wyobrażeń, pojęć oraz myślenia, które w tym wieku oparte jest głównie o konkret znany dziecku ( tzw. myślenie   konkretno - obrazowe).

Z myśleniem wiążą się natomiast takie procesy jak:
  •  analiza i synteza (tzn. podział całości na poszczególne części, oraz łączenie części w całość),
  • porównywanie i przeciwstawianie,
  • porządkowanie,
  • uogólnianie, oraz inne sposoby rozumowania. 

O prawidłowym rozwoju dziecka 6-letniego  świadczą: 

  • ukończony rozwój mowy ( prawidłowa artykulacja),
  •  umiejętność wypowiadania się w sposób zrozumiały poprzez opowiadanie, zadawanie pytań, wyrażanie własnych sądów i ocen, konstruowanie zdań,
  •  bogate słownictwo,
  •  wiedza ogólna o sobie i najbliższym otoczeniu,
  •  rozbudzona ogólna ciekawość i zainteresowania poznawcze,
  • interesowanie się czytaniem i pisaniem,
  • rozumienie znaczenia wyrazów jako graficznych odpowiedników słów,
  • umiejętność dokonywania analizy słuchowej i wzrokowej (niezbędnej w procesie różnicowania    kształtów, dźwięków, ich rozpoznawania, porównywania i odtwarzania),
  • orientacja przestrzenna umożliwiająca rozpoznawanie i odtwarzanie kierunków, położenia iproporcji  wymiarów odwzorowywanych form graficznych,
  •  pamięć ruchowa czyli umiejętność przetwarzania obrazu graficznego lub obrazu ruchu,
  • rozumienie i określanie stosunków  przestrzennych, czasowych i ilościowych w praktycznym działaniu,
  • klasyfikowanie przedmiotów według wielkości, kształtu, koloru, przeznaczenia,
  • umiejętność dodawania i odejmowania na konkretach w zakresie dziesięciu,
  • rysunki bogate w szczegóły z wykorzystaniem różnorodnych kolorów. 
     
DOJRZAŁOŚĆ  EMOCJONALNA
 
  • zdolność koncentrowania uwagi na jednej czynności przez dłuższy okres czasu ( uważne     słuchanie ze zrozumieniem tego co mówi nauczyciel),
  • rozumienie i spełnianie poleceń nauczyciela,
  • doprowadzanie rozpoczętej pracy do końca,
  • równowaga psychiczna (umiejętność panowania nad swoimi emocjami),
  • samodzielność,
  • łatwość nawiązywania kontaktów z nauczycielem i kolegami, 
  • wrażliwość,
  • umiejętność zapanowania nad swoimi reakcjami emocjonalnymi,
  • zdolność do pracy w zespole,
  • zdolność do dłuższego wysiłku, koncentracji uwagi, 
  • umiejętność pogodzenia się z porażką,
  • spokojne przyjmowanie niepowodzeń, podejmowanie nowych zadań bez lęku,
  • umiejętność przestrzegania określonej dyscypliny, wymagań i przepisów porządkowych,    współżycia w grupie,
  • oraz umiejętność zachowania się stosownie do sytuacji. 

CZEGO  NALEŻY  NAUCZYĆ  DZIECKO ZANIM PÓJDZIE DO SZKOŁY ? 

Przede wszystkim należy zadbać o ukształtowanie w dziecku pozytywnego stosunku do szkoły i podjęcia w niej nauki . Pozostałe oddziaływania wychowawcze uzależnione są od indywidualnego rozwoju dziecka. Nie należy jednak zapominać o:
  • wyrabianiu samodzielności,
  • kształtowaniu wytrwałości i systematyczności,
  • wzbogacaniu wiedzy o świecie,
  • rozwijaniu spostrzegawczości i myślenia,
  • pobudzaniu do działania,
  • bogaceniu doświadczeń życiowych,
  • uczeniu poprawnej  i prawidłowej wymowy,
  • wyrabianiu umiejętności słuchania i patrzenia,
  • rozwijaniu zainteresowań książką,
  • usprawnianiu ręki dziecka,
  • nabywaniu przez dziecko doświadczeń matematycznych,
  • wpajaniu zasad kulturalnego zachowania się,
  • kształtowaniu postaw życzliwości i wzajemnej pomocy w stosunku do innych kolegów,
  • nauce podstawowych zasad ruchu drogowego,
  • przyzwyczajaniu dziecka do stałego rozkładu dnia,
  • oraz kształtowaniu pozytywnej motywacji uczenia się. 
Cała nasza praca z dzieckiem w wieku przedszkolnym ma być więc ukierunkowana na jego wszechstronny rozwój. Dziecko powinno osiągnąć taki stopień umiejętności, które pozwolą mu na dostosowanie się do wymagań szkolnych.

WYKORZYSTYWANIE NATURALNYCH SYTUACJI DO ROZWIJANIA UMIEJĘTNOŚCI DZIECKA
  1. Pozwalajmy im więc na samodzielną pracę, zabawę, oraz pomoc w naszych obowiązkach   domowych np. sprzątanie mieszkania, wspólne z dzieckiem hodowanie roślin, opiekę nad    zwierzętami domowymi, wspólne przygotowanie posiłków, nakrywanie do stołu.      
  2. Rodzinne spacery, wycieczki, odwiedziny u bliskich i znajomych, zakupy, też mogą stanowić dobrą okazję do lepszego i wszechstronnego rozwoju.
  3. Oglądanie telewizji, czy pójście do kina stwarza okazję do rozmów oraz bogacenia wiedzy   ogólnej 6-latka.
  4. Stwarzamy też okazję do rozmów z dzieckiem na różne tematy. Przykładowo w trakcie         lepienia  pierogów rozwijamy   u dziecka sprawność rąk i palców, w trakcie spożywania     posiłków dajemy wzór naśladowania kulturalnego zachowania   się przy  stole.

 W  trakcie tych wszystkich zajęć codziennych dostarczamy dziecku doznań estetycznych, uczymy dokładności, planowania, kształtujemy spostrzegawczość, bogacimy wiedzę ogólną dziecka. Uczymy je rozróżniać kierunki, zauważać stosunki przestrzenne, przeliczać i segregować różnorodne przedmioty. Stwarzamy też okazję do rozmów z dzieckiem na różne tematy.  Pomimo, że dziecko pracuje trochę wolniej  i nieporadnie pozwólmy mu na to. Doceńmy też jego wysiłek i nie wypominajmy stale błędów i niedociągnięć. Niech poczuje się ważne i potrzebne.

 Pamiętajmy też , że nauczanie dziecka rozpoczyna się na długo przed pójściem do szkoły, już od pierwszych tygodni swojego życia. Szkoła porządkuje i systematyzuje zgromadzoną przez dziecko wiedzę, ale od nas samych zależy w dużej mierze na ile nasze dziecko osiągnie sukces w swojej karierze ucznia pierwszej  następnych klas szkoły podstawowej.